| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Max Baumann |
| Urodzenie | 10 czerwca 1877, Gdańsk |
| Zgon | 26 lipca 1953, Szwecja |
| Narodowość | żydowska |
| Zawód | artysta teatralny; autor sztuk |
| Edukacja i kariera | |
| Wykształcenie | studia prawnicze w Berlinie i Królewcu |
| Notarialne biuro | Gdańsk, prowadzone 1899–listopad 1938 |
| Najważniejsze sztuki | Kampf um Danzig; Glückel van Hameln fordert gerechtigkeit; Morgengrauen; Kiwa’s Schnke; Neues Ägypten |
| Miejsce pochówku | Cmentarz żydowski Södra, Sztokholm |
Max Baumann był gdańskim artystą teatralnym i autorem dramatów, znanym z tekstów publikowanych w lokalnej prasie oraz ze sztuk wystawianych w polskich teatrach w latach 20. i 30. XX wieku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Gdańsku w rodzinie żydowskiej; jego dziadek Selig Pincus był mistrzem krawieckim i członkiem cechu, a ojciec Izrael Isidor prowadził warsztat krawiecki i sklep ze starzyzną. Po ukończeniu gimnazjum państwowego w Gdańsku w 1895 rozpoczął studia prawnicze na Królewskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, a następnie kontynuował naukę na Królewskim Uniwersytecie Alberta w Królewcu. W 1899 roku otworzył w Gdańsku własne biuro notarialne, które prowadził do listopada 1938 roku. Mimo zawodu notariusza jego pasją był teatr i dramatopisanie.
Działalność teatralna i najważniejsze sztuki
Baumann pisał sztuki, drobne sceny i dialogi drukowane w gdańskich gazetach. Pierwszą opublikowaną sztuką była Kampf um Danzig z 1923 roku, opowiadająca o walce Gdańska z królem Zygmuntem Augustem. Teksty łączyły zainteresowanie historią z tematyką społeczną i często trafiały do lokalnych inscenizacji.
W 1937 roku w Teatrze Miejskim w Łodzi prapremierę miała jego sztuka Glückel van Hameln fordert gerechtigkeit, w której zagrała popularna w środowiskach żydowskich aktorka Ida Kamińska. To przedstawienie uczyniło tę sztukę jedną z lepiej rozpoznawalnych w dorobku Baumanna. Do innych prac autora należą m.in. Morgengrauen, Kiwa’s Schnke i Neues Ägypten.
Emigracja i ostatnie lata
W listopadzie 1938 roku Max Baumann opuścił Polskę wraz z żoną. W 1939 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii, a po II wojnie światowej w 1948 przeniósł się do Szwecji. Zmarł 26 lipca 1953 roku w Szwecji i został pochowany na cmentarzu żydowskim Södra w Sztokholmie.
