| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Andrzej Henryk Basiński |
| Rok i miejsce urodzenia | 1952, Gdańsk |
| Zawód | Lekarz anestezjolog, profesor nauk medycznych |
| Wykształcenie i tytuły | |
| Szkoła średnia | IX Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku |
| Uczelnia | Akademia Medyczna w Gdańsku (studia lekarskie, 1979) |
| Stopnie naukowe | doktor (1989), doktor habilitowany (2000), profesor nauk medycznych (4 VIII 2011) |
| Specjalizacje i staże | |
| Specjalizacje | Anestezjologia i reanimacja; intensywna terapia (1982, 1986) |
| Staże zawodowe | m.in. Dania, Holandia, Wielka Brytania |
| Funkcje i stanowiska | |
| Szpital | Państwowy Szpital Kliniczny nr 3 w Gdańsku (zatrudniony od 1979) |
| Kierownictwo | kierownik oddziału anestezjologii (1984–2000); kierownik Zakładu Medycyny Ratunkowej i Katastrof (2001–2004) |
| Stanowiska akademickie | prodziekan Wydziału Nauki o Zdrowiu (2008–2012); prorektor ds. klinicznych GUMed (2012–2016) |
| Inne | ordynator klinicznego oddziału ratunkowego (od 2004); wicedyrektor Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego (2009–2010); profesor w Powiślańskiej Szkole Wyższej w Kwidzynie |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Srebrny Krzyż Zasługi (2002); Złoty Krzyż Zasługi (2013) |
Andrzej Basiński jest lekarzem specjalizującym się w anestezjologii i intensywnej terapii. Pełnił obowiązki kierownicze zarówno w szpitalu, jak i na uczelni medycznej; jego działalność obejmowała opiekę kliniczną, nauczanie i organizację pracy oddziałów ratunkowych.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył IX Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku, a studia medyczne zakończył w 1979 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. W 1989 otrzymał stopień doktora na podstawie pracy zatytułowanej „Wpływ naloksonu na zmiany hemodynamiczne w doświadczalnym wstrząsie krwotocznym”. Habilitację uzyskał w 2000 na podstawie rozprawy „Skuteczność neuroitycznej blokady trzewnej jako metody leczenia bólu i jej wpływ na jakość życia u chorych z przewlekłym zapaleniem trzustki”.
4 sierpnia 2011 nadano mu tytuł profesora nauk medycznych. Uzyskał specjalizacje w zakresie anestezjologii i reanimacji oraz intensywnej terapii w latach 1982 i 1986. Odbywał staże zawodowe między innymi w ośrodkach w Danii, Holandii i Wielkiej Brytanii.
Kariera kliniczna i zadania administracyjne
W 1979 rozpoczął pracę na oddziale anestezjologii Państwowego Szpitala Klinicznego nr 3 w Gdańsku. W 1982 jednostka weszła w strukturę Zakładu Anestezjologii Akademii Medycznej w Gdańsku, przekształconego później w Gdański Uniwersytet Medyczny. Od 1984 do 2000 kierował oddziałem anestezjologii tego szpitala.
W latach 2001–2004 kierował Zakładem Medycyny Ratunkowej i Katastrof, a następnie objął kierownictwo Katedry i Kliniki Medycyny Ratunkowej. W 2004 został ordynatorem klinicznego oddziału ratunkowego. Pełnił funkcje administracyjne na uczelni: był prodziekanem Wydziału Nauki o Zdrowiu w latach 2008–2012, a następnie prorektorem ds. klinicznych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w kadencji 2012–2016. W latach 2009–2010 pracował jako wicedyrektor Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku.
Był też profesorem w Powiślańskiej Szkole Wyższej w Kwidzynie. Został powołany na wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Badania Bólu.
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2002 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej. W 2013 uhonorowano go Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w działalności na rzecz ochrony zdrowia.
