| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 stycznia 1869, Gdańsk |
| Zgon | 3 kwietnia 1910, Cieszyn koło Koszalina (katastrofa balonu "Schlesien") |
| Zawód | fizykochemik |
| Narodowość | niemiecka |
| Edukacja i kariera | |
| Edukacja | Kiel, Tübingen, Berlin; dyplom 1891 u Augusta Wilhelma v. Hofmanna |
| Asystent | Walther Hermann Nernst, Getynga (1894) |
| Profesor | Wrocław (od 1899) |
| Planowane stanowisko | dyrektor Instytutu Fizykochemicznego (1910) |
| Rodzina | |
| Ojciec | Wilhelm Abegg (1834–1913), dyrektor Deutsche Hypothekenbank w Berlinie |
| Matka | Margarete z d. Friedenthal (1848–1919), pochodzenie z rodziny bankierów z Wrocławia |
| Brat | Wilhelm Abegg (1876–1951), prawnik |
| Dziadek | Julius Friedrich Heinrich Abegg (1796–1869), prawnik |
| Najważniejsze | |
| Znany z | reguła oktetu dotycząca wartościowości i przeciwwartościowości |
| Wybrane publikacje | Die Elektroaffinität (1899) |
Richard Abegg był niemieckim fizykochemikiem znanym z reguły oktetu odnoszącej się do wartościowości pierwiastków.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Gdańsku jako syn Wilhelma Abegga i Margarete z domu Friedenthal. Rodzina matki wywodziła się z wrocławskich bankierów; ojciec pełnił funkcję dyrektora Deutsche Hypothekenbank w Berlinie. W domu mieli wpływy prawnicze i finansowe — dziadek Julius Friedrich Heinrich Abegg był prawnikiem.
Abegg studiował chemię w Kielu, Tübingen i Berlinie. Dyplom uzyskał w 1891 roku pod kierunkiem Augusta Wilhelma v. Hofmanna. W 1894 przeniósł się do Getyngi, by zostać asystentem Walthera Hermanna Nernsta.
Kariera naukowa i odkrycia
W 1899 roku objął stanowisko profesora we Wrocławiu. W 1910 roku planowano jego powołanie na dyrektora Instytutu Fizykochemicznego, jednak zginął w katastrofie balonu „Schlesien” 3 kwietnia 1910 w Cieszynie koło Koszalina.
Abegg jest powszechnie kojarzony z regułą oktetu Abegga. Sformułował ją na zasadzie obserwacji, że różnica wartości bezwzględnych maksymalnej dodatniej i maksymalnie ujemnej wartościowości danego pierwiastka często wynosi osiem.
Wybrane publikacje
W 1899 roku opublikował Die Elektroaffinität, pracę poświęconą zagadnieniom związanym z powinowactwem elektronowym.
