| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Max Abraham |
| Urodzenie | 26 marca 1875, Gdańsk |
| Śmierć | 16 listopada 1922, Monachium |
| Zawód | fizyk |
| Alma mater | Uniwersytet w Berlinie |
| Doktorat | 1897 |
| Główne miejsca pracy | Getynga; Uniwersytet w Mediolanie; Stuttgart (Technische Hochschule) |
| Najważniejsze prace | hipoteza struktury elektronu (1902), prace nad dynamiką elektronów |
Max Abraham był niemieckim fizykiem, znanym z badań nad dynamiką elektronów oraz z sformułowania hipotezy o strukturze elektronu.
Wykształcenie i wczesna działalność naukowa
Studiował matematykę i fizykę na uniwersytecie w Berlinie pod kierunkiem Maxa Plancka. W 1897 roku napisał i obronił pracę doktorską. Po doktoracie prowadził badania dotyczące dynamiki elektronów, które stały się osią jego wczesnej działalności naukowej.
Hipoteza o strukturze elektronu i wzór na zależność masy
W 1902 roku sformułował pierwszą hipotezę o strukturze elektronu. Na jej podstawie wyprowadził wzór opisujący zależność masy elektronu od prędkości. Prace te dotyczyły problemów związanych z zachowaniem cząstek elementarnych w ruchu.
Kariera akademicka i działalność podczas I wojny światowej
W 1900 roku został mianowany privatdozentem w Getyndze i pracował tam do 1909 roku. Następnie przeniósł się do Mediolanu, gdzie objął katedrę mechaniki racjonalnej na Uniwersytecie w Mediolanie i pozostawał na tym stanowisku do 1914 roku. Na początku I wojny światowej wrócił do Niemiec i zajął się teorią transmisji radiowej, a po wojnie nie mógł powrócić do Mediolanu.
Po powrocie do Niemiec pracował w Stuttgarcie do 1921 roku, zastępując profesora fizyki w Technische Hochschule. Jego zawodowa aktywność objęła prace teoretyczne nad elektronami i zagadnienia związane z transmisją radiową. Zmarł w Monachium 16 listopada 1922 roku.
