Kontakt
Teraz Poniedziałek, 2 listopada 2026
Przewodnik

Bastion św. Gertrudy w Gdańsku — historia i co zobaczyć

• Paweł Jankowski • 3 min czytania

Bastion św. Gertrudy
Fot. LukaszKatlewa · „Bastion Św. Gertrudy i Brama Nizinna Gdańsk” · licencja CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons Zmieniona wersja dostępna na tej samej licencji. · zdjęcie przeskalowane, kadr dopasowany do formatu strony.

Bastion św. Gertrudy to bastion typu nowowłoskiego wzniesiony w latach 1607–1638 na Starym Przedmieściu w Gdańsku. Jest jedynym bastionem zachowanym w oryginalnym kształcie i ostatnim elementem zachodniego ciągu fortyfikacji.

Bastion św. Gertrudy powstał jako część rozbudowy fortyfikacji miejskich w XVII wieku. Zlokalizowany jest w pobliżu Dolnego Miasta i tworzył fragment systemu obronnego, który obejmował czternaście podobnych bastionów otaczających miasto.

Jak powstał bastion?

Bastion wzniesiono w lata 1607–1638 według projektu miejskiego fortyfikatora Antoni van Obberghen. Zaprojektowano go jako pięciokątny masyw ziemny typu nowowłoskiego. Jako element stałych umocnień miał chronić zachodnią część obwarowań miasta.

Co widać na miejscu?

W konstrukcji wyróżniają się rozległe kazamaty o ceglanych murach i sklepieniach, gdzie znajdowały się magazyny prochu i amunicji oraz wozownie artyleryjskie. Na wałach zachowały się wysokie nadszańce z płaskimi tarasami, do których prowadziły ślimakowate pochylnie.

Od zewnętrznej strony system bastionów otaczała podwójna fosa o zygzakowatym przebiegu. Zewnętrzną fosę później osuszono; wewnętrzna fosa przetrwała i współcześnie nosi nazwę Opływ Motławy. Przy bastionie stoi też Brama Nizinna z 1626 roku, która łączyła Bastion św. Gertrudy z Bastionem Żubr i broniła dostępu od strony Żuław oraz Traktu Tczewskiego.

Jak zmieniło się przeznaczenie bastionu?

Fortyfikacje zachowały militarny charakter do 1920 roku. Po tym czasie część obiektów wojskowych wyburzono, a obszary po umocnieniach przeznaczono na ogródki działkowe i tereny rekreacyjne, pozostawiając kształt wałów bez większych zmian. W krajobrazie pozostały także głogi — żywopłoty obronne posadzone przez pruskich artylerzystów przed I wojną światową.

Bastion wpisano do rejestru zabytków w 1967 roku. Po roku 2000 obszar wraz z Opływem Motławy przeszedł rekultywację i rewitalizację; wzdłuż fosy i na wałach wytyczono chodniki i ścieżki rowerowe, przekształcając teren poforteczny w rodzaj miejskiego parku rekreacji.

Co wiadomo o podziemiach bastionu?

Piwnice bastionu mają łączną powierzchnię 4 tys. m kw.. Do końca lat 80. XX wieku były użytkowane jako magazyn telewizorów marki Unimor. W 2014 roku przeznaczono je na składnicę konserwatorską.

Bastion św. Gertrudy zachował oryginalne cechy konstrukcyjne i pozostałości umocnień, które przypominają o XVII-wiecznym systemie obronnym Gdańska.

Informacje praktyczne

Najczęstsze pytania

Czy Bastion św. Gertrudy był częścią większego systemu fortyfikacji?
Tak. Był jednym z czternastu bastionów obwarowujących miasto w XVII wieku i stanowił ostatni element zachodniego ciągu fortyfikacji.
Jaką rolę pełniła Brama Nizinna przy bastionie?
Brama Nizinna z 1626 roku łączyła Bastion św. Gertrudy z Bastionem Żubr i broniła dostępu do miasta od strony Żuław oraz Traktu Tczewskiego.
Co znajdowało się w piwnicach bastionu i jak są wykorzystywane dziś?
W piwnicach mieściły się magazyny prochu, amunicji i wozownie artyleryjskie. Powierzchnia piwnic wynosi 4 tys. m kw.; do końca lat 80. służyły jako magazyn telewizorów Unimor, a od 2014 roku pełnią funkcję składnicy konserwatorskiej.
Czy teren bastionu jest udostępniony do spacerów?
Po 1920 roku wały i bastiony udostępniono mieszkańcom do celów rekreacyjnych, a po 2000 roku wytyczono chodniki i ścieżki rowerowe wzdłuż fosy i na wałach.

Źródło: Wikipedia (CC BY-SA)

Materiały na portalu są opracowywane przy wsparciu AI.

Paweł Jankowski

Nazywam się Paweł Jankowski i w redakcji gdanskhostel.com.pl odpowiadam za dział Przewodnik. Opisuję miejsca warte odwiedzenia w Gdańsku i w okolicy — zabytki, muzea, szlaki, parki i punkty widokowe, razem z praktycznymi wskazówkami dla odwiedzających.

Czytaj również